Kocia Szajka i duchy w teatrze w reżyserii Joanny Zdrady w warszawskim Teatrze Guliwer

 Kocia Szajka duchów się nie boi

 

Ocena spektaklu

(8/10) – bardzo dobry

Adaptacja jednej z części serii detektywistycznych książek autorstwa Agaty Romaniuk, które opowiadają o przygodach Kociej Szajki, po raz pierwszy trafiła na deski sceniczne. Reżyserka Joanna Zdrada sięga po czwarty tom i zachowując jego oryginalny tytuł „Kocia Szajka i duchy w teatrze”, tworzy zabawne, pełne napięcia, rozśpiewane i roztańczone przedstawienie muzyczne. Występujący aktorzy oraz urocze lalki wyczarowane w pracowni Teatru Guliwer zabierają najmłodszych w fascynującą, pełną przygód z dreszczykiem podróż do Cieszyna. A przy okazji, posługując się bajką, opowiadają o odwadze bycia sobą, niezależnie od tego, kogo spotykamy na swej drodze i do czego nas namawiają inni. 

Akcja spektaklu rozgrywa się w Cieszynie,  mieście dwóch narodów, które dzielą Czesi i Polacy, a łączą ich mosty oraz rzeka Olza. Miejscowe, sprytne koty obdarzone dużą dozą fantazji, mianowicie Morfeusz, Lola, Bronka, Precelek, Poziomka, Komandos i bracia Piksele pomagają komisarzowi Psocie i pani policjantce Walerce w prowadzeniu śledztwa. Zwierzęcy detektywi chcą rozwiązać  jedną z trudniejszych zagadek związanych z teatrem. Zostali wezwani, ponieważ w miejskim teatrze wypadkowi uległa gościnna aktorka, Czeszka Helena Czerna. Ktoś po prostu uruchomił – celowo albo nie - scenę obrotową i wielka diwa spadła ze stromych schodów. Koty chcą znaleźć, a potem ukarać sprawców tej zbrodni i wykorzystując własną dedukcję nie cofną się przed niczym, aby sprawiedliwości stało się zadość.

Wiosną 2027 roku film o słynnych kocich detektywach trafi na ekrany kin, ale wcześniej dzieci ze stolicy mają okazję zobaczyć teatralną, musicalową wersję książki. W realizowanym z dużym rozmachem przedstawieniu Joanna Zdrada pozostawiła oryginalne postacie i gwarowy język, podkreślając lokalny koloryt Śląska Cieszyńskiego. Samo przedstawienie grane jest jednocześnie w planie aktorskim i lalkowym. Dużo w nim ożywczego, twórczego absurdu oraz groteski, które przemawiają równie mocno do dzieci, jak i dorosłych. W lekkiej, humorystycznej konwencji, antropomorficzne zwierzęta, choć cechuje je inne niż ludzkie spojrzenie na sprawę, stają się bliskie małym widzom. Ich niebanalne osobowości oraz charaktery rodem z farsy wykorzystują występujący na scenie aktorzy, tworząc barwne, ciekawe kreacje i podkreślając każdy intrygujący aspekt przedstawienia – także językowy. Błyskawicznie, z wdziękiem, wcielają się w różnych bohaterów dbając o wyróżnianie charakterystycznych, oddanych w wyglądzie cech. Sprawnie animują lalki i ożywiają je swym indywidualizmem połączonym z niesamowitą energią. Sceniczny świat buduje cały zespół: Izabella Kurażyńska, Katarzyna Brzozowska, Honorata Królikiewicz, Anna Przygoda/ Izabela Zachowicz, Olga Mleczko (gościnnie), Ewa Scholl (gościnnie), Paweł Jaroszewicz, Damian Kamiński, Adam Wnuczko, Krzysztof Kozak i Krzysztof Prygiel. Artyści świetnie sprawdzają się również jako żywiołowi wokaliści. Autorką tekstów wesołych piosenek jest Joanna Zdrada, która dba o wielowymiarowość baśniowego świata i stara się zapoznać dzieci z cieszyńską, ludową gwarą. Ciekawe rozwiązania scenograficzno-przestrzenne oraz stroje, maski i pomysłowe lalki zaprojektowała Barbara Niestrawska, kierując się urokiem starego teatru i lokalnego folkloru. Natomiast eklektyczną muzykę z elementami śpiewogry skomponowała Iwona Skwarek, inspirując się scenografią, kostiumami, dodając brzmienia orkiestrowe, elektroniczne i inne, np. rodem z filmów akcji. Uwagę zwraca również gra świateł, za którą odpowiada Maciej Iwańczyk oraz dynamiczna choreografia Wiolety Fiuk

Przemawiający do wszystkich dziecięcych zmysłów, przepełniony muzyką, humorem, z wyraźnie zarysowanymi, plastycznymi postaciami muzyczny spektakl to zasługa całej ekipy Guliwera. Dzięki nim inscenizacja przenosi widzów do innej, fantazyjnej rzeczywistości, pozwalając na smakowanie chwil spędzanych z czarem i magią, a przede wszystkim z lubianymi, kocimi bohaterami.